Faniden bakiye giden kervanda,
Muhabbetle menzil almak ne güzel.
İmtihan diyarı şu koca handa
Hayırlı bir komşu olmak ne güzel

Paylaşırız aynı şehiri köyü,
Beraber yaparız düğünü- toyu
Varlıkta yoklukta ekmeği suyu
Halil İbrahim’ce bölmek ne güzel

Bazen ateş düşer yanar döşümüz,
Dostlarca silinir akan yaşımız
Dara düştüğünde bir gün başımız
Umutla bir kapı çalmak ne güzel

‘Ev alma komşu al’ demiş atalar
Sevgi ile yakın olur kıtalar
Hoş görüyle zail olur hatalar
Vefa sunup vefa bulmak ne güzel.

‘Komşu muhtaç imiş komşu külüne,’
Şahit olur acı tatlı haline
Hoş muhabbet sevgi huzur gölüne
El ele kardeşçe dalmak ne güzel.

Hepimiz yolcuyuz aynı gemide
Dertleri de pay ederiz emi de
Günün beş vaktinde aynı camide
Saf tutup da namaz kılmak ne güzel

Beraber büyürler oğul-kızımız,
Birlikte yaşanır bahar yazımız,
Paylaştıkça çoğa döner azımız
Dost bahrine gemi salmak ne güzel

Ötelere yönelince yolumuz
Komşuların omuzunda salımız
Kul Hakkı der şu kubbede halimiz
Hoş bir sada olup kalmak ne güzel.