Yine aklıma düştün gönlüm alevlenmekte
Ayrılık tufanında gün cehennem sultanım
Adını anmak için dilim görevlenmekte
Gönlümün figanında gün cehennem sultanım

Çölde kavrulan gönlün serabı sen olsaydın
Çatlamış dudağımın şarabı sen olsaydın
Yürüdüğün yolların türabı ben olsaydım
Aşkın heyecanında gün cehennem sultanım

Kurduğum hayallerde aşkla sarılan koldun
Rüyama düştüğünde gönlüme nurla doldun
Şu gönül sarayıma bir geldin bir kayboldun
Sislerin dumanında gün cehennem sultanım

Mahşer gününde bile sensiz yalnızlardayım
Bazen gölgende kaldım bazen yıldızlardayım
Yıkıldı koca şehir şimdi enkazlardayım
Kıyamet meydanında gün cehennem sultanım

Her ne kadar kaçsam da akşamın efkârından
Sensiz sabahlarıma umut doğmaz yarından
Aklım fermanı yazmış vazgeçmez kararından
Hasretin zindanında gün cehennem sultanım

Mehtaptın gecelere odamı aydınlattın
Ne kin vardı ne nefret gelip koynumda yattın
Sabahımda kayboldun canı ateşe attın
Ruhumun hazanında gün cehennem sultanım

Coşari kendi yaktı cehennem ateşini
Söndürdü sabahına nur saçan güneşini
Karanlığa gömünce birden gönül eşini
Vebal imtihanında gün cehennem sultanım

05.05.2011/Samsun

İbrahim COŞAR