güzel işler yapmaktan korkuyorum...
etrafımde kötü işler yapan çok fazla insan var,
herkes kendi menfaatini düşünüyor
ve gelecek günler için kendi adına güzel şeyler düşlüyor...
herkes kendini düşünüyor ve önce ben diyor...

her geçen gün
daha fazla kirliliğe maruz kalan dünyada,
hala temiz kalmaya çalışan insanlar var...
-ben- diyenler daima daha güçlü
-diğerleri- diyenler ise
güçsüz ve ezilen tarafında...

üstad ne güzel söylemiş;
-tohuma, toprağa, denize inan;
insana inan her şeyden önce- (nazım hikmet)

ve insana inanmak...
ve insanı sevmek...
ve hakedip etmediğini düşünmeden
insan için bir şeyler yapmak...

güzel işler yapmaktan korkuyorum yine...
kabuğuma çekiliyorum...
elbet benimde düşlediklerim var kendim için...
-kendim için- az;
diğerleri için oldukça fazla....

sorguluyor insan...
kimi zaman doğruyu
kimi zamansa yanlışı...
ve her iki durumda da adaletsiz olduğunu düşündüğü
bir şeylerle karşılaşıyor...

insanın hayatındaki hiç birşey
asla tam olarak mükemmel değil...
peki eksik olan ne ?
tamamlayamadıklarımız neler ?
ve bunun hesabı ne zaman,
kime verilecek..


05.03.2009
izotaş/izmir
21:55