Sevdan dağlara, umudun barışa
Hasretin Dicle’ye,Fırat’a benzer
Ve ben sana ne zaman baksam
Gözlerinden, gözlerime bir nehir akar
Dicle gibi berrak,Fırat gibi hırçın
O zaman seni bulurum akıntıların içinde
Yüreğimin derinliklerinden sonsuzluğa akarsın
Bir de bakarım sen yanımdaymışsın
Elinin,elime değdiği o karanlıkta
İşte o an bir korku sarar bedenimi
Ya bu nehir bir gün akmazsa
Sonra yine gözlerin gözlerimle birleşir
Soğuk bir kış akşamında
Unutuyorum çektiğim
Çekeceğim tüm acıları
O bakışın belirdiğinde
Bir Filistinli
Bir Iraklı
Bir Afgan
Bir Kürt çocuğunun hüzünlü
Masum bakışı

( Ben daha küçük bir çocuğum, benim günahım neydi, diyen. )

Gözlerin gözlerimde kenetleniyor
Ben ise bütün çaresizliğimle

“Suçlu ben değilim, değişip dönüşen zaman, diyorum.”

Suçluyorum zamanı
Ama bende biliyorum
Suçlunun kim olduğunu
İçimdeki çürümüşlüğe kimin sebep olduğunu

MYA