Yok, bu aşktan nasibim; kapattım o sayfayı
Çok acıttın bu canı, Allah’a emanet ol.
Gez, göz, arpacık deyip zalimce gerdin yayı
Öldürdün bu bedeni Allah’a emanet ol
Sana bıraktım seni, Allah’a emanet ol



Anlamaz gönlüm sözden; varı sendin, yoğu sen
Kırk yerinden kırsan da ilk ve son konuğu sen
Her yol sana çıkardı; batı sendin, doğu sen
Artık kaybettim yönü, Allah’a emanet ol
Sana bıraktım seni Allah’a emanet ol



Dünya bana gamı çok, neşeyi eksik tarttı
Ne çok gamım eksildi, ne eksik neşem arttı
Hoyrat bir el zamansız ışığımı kararttı
Sensiz koydun bendeni Allah’a emanet ol
Sana bıraktım seni Allah’a emanet ol





Kaç kez geldim kapına gönlüm ağır yaralı
Bir kez merhem sürmedin, olmadın hiç oralı
Elden bir şey gelmiyor ey gönlümün maralı
Doğmadı vuslat günü Allah’a emanet ol
Sana bıraktım seni Allah’a emanet ol



Şair gönlüm yoruldu; kulağı aşka sağır
Duyamaz artık seni istediğince çağır
Söndü ışıklar; perde, kapandı ağır ağır
Öldü bende aşk geni Allah’a emanet ol
Sana bıraktım seni Allah’a emanet ol



Eridim bir mum gibi, yama tutmadı acım
Hâk ile yeksan oldu, yıkıldı tahtım tacım
Kalmadı bu dünyada bir dikili ağacım
Giydim artık kefeni Allah’a emanet ol
Sana bıraktım seni Allah’a emanet ol


Gelişin davetsizdi gidişinse vedasız
Beni öylece koyup gittin sessiz sedasız
Gözlerim fersiz kaldı ve yüreğim gıdasız
Ey gönlümün göçmeni, Allah’a emanet ol
Sana bıraktım seni, Allah’a emanet ol



Seni sevmeyi sevdim seni değil sevdiğim
Sende senden öteye bir yol var bil sevdiğim
Sana gidiyorum ben yoldan çekil sevdiğim
Terk ettim yörüngeni Allaha emanet ol.
Sana bıraktım seni Allaha emanet ol.



Ne bir serzenişim var, ne sitemim var sana
Kısmet değilmiş kısmet olamadım yar sana
Az diyeyim çok anla, sözüm bu kadar sana
Sakın unutma beni, Allah’a emanet ol
Sana bıraktım seni, Allah’a emanet ol.