kurdu siner ay/ı görende
karda, belli belirsiz izi tüner
avcı, bilir bilmez sürende tözü;
avı kapan, ballı kârda;
-kuzu, çömez!

Gûlyabanî çıkar da gelir; közü komaz!
boynuzu kırık ölü koç; oğul açar
bağa dalar, özü kibir; oymak eşer
yavuz, alanda çeri kızı; töre bozar
-kafa, kımız!

tilki çöner, oyun ehli çörü ya!
sesi, avaz; ille de maral yiye;
-döşü, semiz!
tırnağı göre tekir, ele verir talkı;
-dinlemez cümbüşü, eri, cesur;
gammaz ayvaz; elime râzı değil;
-kolu, çolak;
-kulu, maraz!

zerde, safran aşı; tazı, kaç!
sine duymaz, yalan eşi; zorda
azı dişine çalar, boğa; sille zırva!
aza çoğa bakmaz her hâlükârda;
tulumu çeker de gelir, onmaz çıkını;
-öcü, garez!

eli sopalı çobanı, çıban tüter;
havlasana çomar, damarına damarına!
çilli horoz, erken öter;
-bilsene, köyün delisinden!
-angut, kefil!

susana çullansa;
-ağam paşam olur!
küllü sümen; yutağı, şer;
simi, çamur eylese;
-tıfıl, keriz!

ekşi likör, tadı kefir;
-mayhoş olur onca şıra
ayyaş deriz içene, hayta!
tuzu mevta fakire, muzur;
-şifâ niyetine balı bozar;
-şeker yeriz!

30.04-07.05.2011