0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
792
Okunma
Seninle kurduğumuz küçücük bir dünyamız vardı
Adını sevgi koymuştuk daha temellerini atmadan
Hatırlıyor musun saçları kıvırcık kıvırcık
Bir kızımız olacaktı
Hani seninle hep tartışır bir türlü anlaşamazdık
Kızımız ilk konuşmaya başladığında
Annemi yoksa babamı diyecek diye
Şimdi ben senden çok uzaklara gidiyorum
Sen mutlu ol diye kızımız doya doya
Sana doya doya anne diyebilsin diye
Ben kendimden vazgeçiyorum
İkimizden biri ayakta kalmalı
Ve bu sen olmalısın
Beni soranlara bir cevap bulursun işte
Yağmurdu yağdı rüzgardı esti dersin
Sevgi adını verdiğimiz dünyamızı
Yıkmaya bensizliğin gücü yetmez ki
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
