değerse gözlerim gecenin buğulu hüznüne
eş olur da düşersem toprağın göğsüne
içimde ki yangın birden dönerse küle
bil ki benimle birlikte sende ölürsün


kısacık bir nefestir bizlere verilen
bilmem ki bu keder bu nefret niye
bir haykırsam derdimi taşa topra göğe
inan ki benimle birlikte sende ölürsün


en çok vazgeçmelerim vazgeçer kendinden
öyle bakma kimse yüksel değil kimseden
bazan isteyerek bazan da hiç bilmeden
bil ki yar sende benimle birlikte ölürsün


ayazlı gece ansızın düşünce üstümüze
söner yıldızlar gün çekilir penceremden
ellerimde kırık arazlı bir sen kalırsın
bil ki yar sende yanarsın benden önce


şimdi hiç sorma bu sözler nedendir diye
söyle hangi çıkmazına sakladın kendinle
bu kadar yitmeyi anlamadan gidersem böyle
bil ki yar sende yitersin benimle birlikte