Bir rüya gördüm bu gece...
Her yer pastel renklerde...
Öyle bir dünya ki, bugünkünden çok farklı,
Hislerim bir büyüteçten kırılarak yoğunlaşmış olmalı...

Mutlu bir çocuk, keyfi yerinde,
Annesi babası ise ağaçların gölgesinde...
Her saniyesi yeni bir keşifte,
Geçiyor kendinden çocuk çimenlerin üzerinde...

İşte ben yine o çocuğum bu gece,
Bugünden tam da yüzyıl öncesinde...
Tekrar kokluyorum o çiçeği, dizlerimin üzerinde,
Hiç değişmemiş, tıpkı yüzyıl önceki deminde...

İmreniyorum o meraklı çocuğa,
Hatırası karşımdaki şu flu duvarda,
Gözlerini ilk kez açmış sanki dünyaya,
Hiç duyulmamış kuş sesleri kulaklarında,
Dokunuyor teni bir ılık rüzgara...

Çimlerin arasında kayboluyor bedeni,
Flu bir yeşile dalıyor gözleri,
Burnunun ucunda menekşesi, lalesi...
İşte orada, o çiçekteki böceksin sen,
Orada, o tılsımlı rüyada yığılıp kalacaksın sen...

Allahım tekrar o çocuk olabilsem ben,
Yok dilemiyorum başka bir mucize senden,
Göstersen o sınırsız merhametinden, sadece bir dirhem,
Kalmayacak ben de ne başka keder ne de başka elem...

Allahım yalvarırım affet beni,
Özlüyorum o masum günlerimi,
Bilmiyorum yoksa aşıyor muyum haddimi,
Hatırlıyorum sadece sana en yakın olduğum günlerimi...
Lütfen eksik etme üzerimden o pamuk şefkatini...

Bir sağanak ki gözlerim yanıyor,
Bir türlü anlayamadım,
Yağmur mu yağıyor,
Yoksa o çocuk mu ağlıyor...

Allahım tekrar olmak istiyorum
Uyandığımda o çocuk...
Ya hiç uyanmayayım ya asılayım bu gece,
Yok hiç olmayacak ise,
Yanına al beni,
Hemen şimdi, bu gece...