![]() Sanki benim hiç senim olmamış gibi
Varlığınla,yokluğun arasında kaldı yüreğim
Sensiz kalma ihtimali cümlelerin sonunda Sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken içimde Belkiler ihtimallerin eki olucak yolun sonunda Bir varmış bir yokmuş masallar gibi. Kopardığım takvim yapraklarında saydım Sensiz kaldığım günleri Her yeni güne isyan ettim Hazmedemedim,kabullenemedim Gidişlerini Sanki benim hiç senim olmamış gibi. Sana yazarken bile çocuksu yüreğim Kalbime sığmıyor aklımdan geçenler Kimselerle paylaşamadım Beni sensiz Seni bensiz yaşatan kaderi Sanki benim hiç senim olmamış gibi. Her gelişinde Kavuşmaya görsün ellerimiz Dokunmaya görsün tenim tenime YA.. özlem dolu bakışlar Bırakırdık gecenin kollarına Keşkeleri,özlemleri ,yaşamamışlıklarımızı Gece yanardı Atardık kendimizi gecenin ateşine Biterdi özlem,biterdi yalnızlık,beklemeler Yeniden başlardı hayat Yok olurdu birden hüzünler Apansız unutulurdu yokluğumuz Sönerdi içimizdeki alev Seni düşünmek yok mu Geceler dolusu düşünmek O beklemek hele Bir de seni kaybetmeği düşünmek Sanki benim hiç senim olmamış gibi Bir dafa yaşamaktır bin defa ölmek. emel ertan |