5
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1078
Okunma
Kimimiz, eski bir güftede;
Kimimiz,sevdiğimizden kalan bir resim de;
Veyahut yaşlanmış bir ağaçta,silinmeye yüz tutmuş isimde,
Geçmişimizde kalan günleri yâd ederek,
Bir teselli bulmaya çalışıyoruz.
Maziden bir dem,
O köhnemiş ruhumuza,mutluluk vermeye kâfi gelir bazen.
Lâkin, o ulvî saadetin farkına varırız hepimiz,
Ancak bir ayağımız çukurdayken.
Dalında iken kıymetini bilemediğimiz gülü
Koklamak iştemişizdir,koparıp,vazoya koyup ta
Oysa solacaktır artık nasılsa
Vazo,altın,safir,gümüşten bile olsa...
09.07.2002
Erman Ulusoy
Kırklareli
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.