EVLİYA ÇELEBİ (Yol ve Seyahat)

Evliya Çelebi bir güzel gezgin,
Kırk sene dolaştı meraklı bilgin,
Yazdığı hazine on ciltlik engin,
Seyahatnameyle alındı vergin.

Unkapanı yatak İstanbul yorgan,
İpliği çok sağlam kopar mı urgan,
Bülbül gül dalında etmiyor figan,
Hoşgörü ufkunu yakmaz hiç sırgan.

Gezi sevdasıyla tutuşup yandı,
Mecnun olup sonra Leyla’ya kandı,
Uzun ince yollar altından handı,
Gitti uzaklara peteği bandı.

Yürürken benliğin gölgesi olmak,
Açtı uzaklara amacı doymak,
Arzu farklı bir şey beyinde ırmak,
Baba Derviş Mehmet ak sütte kaymak.

Yola yol ekledi dolaştı Selman,
Dağ ve tepe aştı korudu Rahman,
Saray cezvetmedi uzakta derman,
Tarihi dizeye döküyor Osman.

Köy şehir kasaba tutkulu yardı,
İnsanla muhabbet yüreği sardı,
Gezi elbisesi bedene dardı,
Genç yaşta yol alıp murada vardı.

On yedinci yüzyıl eserin çağı,
Gezip gördükleri seyahat bağı,
Doldurdu gönlünü hafızlık ağı,
Yıldırmadı onu kar boran dağı.

Bu uzun yolculuk kitapta yazar,
Kültür bekçimize değmesin nazar,
Geçmiş unutulmaz temeli bozar,
Hayat ırmağının gölüdür mezar.

Gül kokulu rüya kovanda baldı,
Nur yağdı geceye ışıkta kaldı,
Şefaat Ya Resul der iken daldı,
Seyahat aşkıyla kendini saldı.

Yirmi dört yaşında süslendi Burak,
Ülkesi üç kıta yolları ırak,
Türk insanı zeki kesiyor orak,
Gezdi Osmanlı’yı Mısır son durak.

Osman ÜNAL/2010

NOT: Bu şiir Ümraniye Belediye tarafından “Evliya Çelebi” konulu bir yarışma için yazılmıştır.