Yalnızlık...



....
Beni bekliyor ya sabah treni kapımda
ellerim git diyor makiniste
ben seni bekliyorum...

Ben sabah vakti yağmurla uyanmak istiyorum
gözlerim unuturken seni dünlerimden
ben senin ayrılışını bekliyorum...

Yeşil yaprakları yeni doğmuş ağaç altında
sigaramın son dumanını üflerken dünyaya
ben senin geçmeni bekliyorum...

Unutulduğumu bile bile seni sevdiğimi söylüyorum
dün kollarında
daha doğrusu yüreğine taktığın yabancıyı öldüresim gelirken
ben hala yetimhane güverciniyim...

Bir ümit uzanarak kaldırdığım çiçeğin ölüsünü duyar gibiyim
sen el sallarken mavi trene
ben hala seni bekliyorum peron da...

Ve ben uyanırken yağmur bitiyor ensemden
güneş çağırıyor ya aniden
ve benim mesaim başlıyor
yalnız ....
....

Berhami....

Dizelerinizi kutluyorum.Yunus diyarından selamlar.