Kaldırımında henüz kan lekeleri yoktu daracık sokakların
Sarhoş naraları da yapıştırılmamıştı şehrin duvarlarına
Uyanıverdi kuşlar uçtular üzerinden yol boyu durakların
Alacakaranlıkta birden dağılıverdi gün kentin bulvarlarına

Mahallemiz küçük ve sakin bir mahalleydi insanları samimi
Dostlukları daimi, yılları hep birlikte tüketirler nicedir
Kimi burada doğmuş, kimi sonradan gelmiş, yeni taşınmış kimi
Kimi Türk’tür kimi Kürt, kimi Rumca konuşur kimi Ermenicedir

Kim gönderdi bilinmez uzaktan çıkıp geldi siyah gözlüklü adam
İşsizle sıkı fıkı, gençlerle hoş sohbette dilinden düşmez gıybet
Önce sağ sol şimdiyse alt üst kimlik yüzünden başa çöküverdi dam
Herkes art niyetli ki dostların arasında unutuldu hoş sohbet

Bu dünyaya kırk şekil vermek isteyen zekâ! Bizi bize bırakın
Eğer amaç dostluksa, kardeşçe yaşamaksa biz herkesle kardeşiz
Öyle karıştınız ki kâinatın işine o büyük isyan yakın
Güneş sığmaz dört duvar arasına unutma biz güneşten ateşiz

Kara gözlüklü adam var git geldiğin yere zararın mazlumlara
Allah her bir canlıyı nasibiyle yaratmış kâinatın üstünde
Senin gibi bir nifak tohumu atılıyor başıboş toplumlara
Bu keşmekeş insanlık sağduyuyla varıyor parçalardan bütüne

Coşari özleminde o eski mahallenin sımsıcak dostluğuna
Kafesli duvarını sarsın kameriyenin dört yandan hanımeli
Tüm mahalle ağlasın cenazelerimizde, gülsün mutluluğuna
Yekvücut olsun artık, tek ses tek nefes olsun, Anadolu, Rumeli

06.04.2011/Samsun

ibrahim COŞAR