![]() BEN SENİ FİKİRLERİNDEN DOLAYI SEVDİM
ben seni sevdim amma sen beni sevebilirmisin gülüm,
kendimi anlatım sana nerde mi yaşıyorum ? ışıksız labbasız çamurcular caddesi kandırılmışlar sokağı arın terinin önemi yok çıkmazındanım. evim mi? bir küçük kerpiçten on sekiz numara. balkon da vazoda bir çiçeğim ,birde teyp var lakin hep devrim marşı çalar. ne yaptığımı merak mı ediyorsun ? sabah işe gider ,akşama kadar aç susuz çalışır gerektiğinde hamal olanım.ve akşamcılığım hiç yok yorgunluktan otururken sayıklar ayakta uykunun rüyasını gören biriyim. bence hiç beni merak etme ? gömleğimin düğmesi yok sırf bu yüzden iki yakası bir araya gelmeyen biriyim işte. yani hayat ne acı ki bize bu rolü vermiş bu rolde firügüranım ayrıca arada öfkarlanıp iki kadehde içerim. elbet biz sosyete çocuğu değliz .bizim tenimiz diken üstünde sürünmeye alışık. sırf amerikan emperyalizmine karşıyız diye bazen hatta hiç suçsuz yere tutuklandığımızda olmuştur ayaklarımızın altına at nalıda çakılmıştır. ama yılmadık yılmıyacağız gülüm yani ben buyum. beni bu halimle sevebilirmisin benimle bu yorucu yolculukta olabilirmisin. sende benim gibi bağımsızlık için yürür, polis jopunu göze alabilirmisin. yani gülüm doğudan doğacak güneşi benimle karşılamak istersen . sana kalbimin kapısı ardına kadar açık gel sar beni inan ben seni fikirlerinden ötürü sevdim . güzel oluşundan çok . İRFAN KÖKTEN |