Kara kıl çadırda gördüğüm düşler
Keşke düş kalaydı ölene kadar
Yorup yorulmadan zahmetsiz işler
Güzeldi kendime gelene kadar

Meğer dönülmezmiş geldiğim yerler
Sor kime sorarsan ah geçmiş derler
Anılar gürleşir gök gibi gürler
Dün hiçti bu günü bilene kadar

Aciz kul çırpınır çabalar boşa
Yürek dinlemiyor gelince coşa
Gidenler karışır gözümde yaşa
Akacak ahirde gülene kadar

Şimdi çocukluğum süsler düşümü
Seneler kerpeten söktü dişimi
Her sorulan bilir bu gidişimi
Bilmezmiş ten ceset olana kadar

Nasıl görmemişim koca yalanı
Bakınca ömürde gördüm talanı
Aramaya yetmez geri kalanı
Dost diye sarıldım yılana kadar

Gelmez gidenleri görür giderim
Arkamda kalacak malı niderim
Oynadığım rolmüş çizen kaderim
Bilmedim kış vurup solana kadar

Gelecek beklenir giden özlenir
Kalender nefeste ölüm gizlenir
Amel korkusuyla yürek közlenir
Verilmiş zamanın dolana kadar


02. 04. 2011

Haşim Kalender