0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
2691
Okunma
Ne cevap ararsın yorgunluğuna, be Ey Gönül !
Dert dolu şu dağları sen aşmadın mı ?
Sularını biriktirip sel gibi taşmadın mı ?
Dereleri geçip okyanuslara ulaşmadın mı ?
Her elini verene hep kollarını açmadın mı ?
Dağda sensin, okyanusda... Bil bunu Ey Gönül !
Nereye gitsen yükün ağır, kurtulamazsın külfetten.
Sen yine korkma, heleki hiç yorulma gülümsemekten.
En zifir gece aydınlıklara doğar, karanlık gebelikten.
Unutma Ey Gönül ! Yürekler beslenir hep umut etmekten.
-vedâti-
( Vedat Topuz - 25/10/2010 )
