Gözlerimi açtığım yer değilsin,

görmediğim bir yer de değil.

ne kadar özlesem de seni rüyalarımda,

biliyorum engelim çok büyük değil.

aslında istesem sana çok yakınım

bir o kadar da uzak belki.

yıldızlarına bakmak en yakından,

bir dilek tutmak şu saf köylü için.

çok mu geç uyanmak için sen de

ne dersin gerçekleşir misin bir gün?

hayat verir misin bana da doğaya verdiğin gibi,

Nil miyim ben, Dicle mi yoksa Tuna mı ?

nasırlaşan hayallerime

taze bir umut ol en iyisi.

gezintiye çıkayım sıcak ve serin arası,

hafiften bir samyeli essin, o dalgın başımda

ellerimi üşütmeyen, ruhumu titreten

usul usul bir edayla.

zaman geçtikçe somutlaşıyorsun zihnimde,

soyut hayalleri bir bir bırakıyorsun

veda ederek geçmişe.

MISIR, Yakub’un umudu ,Yusuf’un iffeti

Çocukluğumun ütopyası ,gençliğimin garip melodisi

Mübarek bir baskısın içimde, nihayet patlayan,

Sadece susmak başlı başına marifet,

ve sen bende sessizliğin katilisin.

şimdilerde adın haykırışın, çığlıkların babası;

dökülen kanların maskeli ve şirin anası

ne olursan ol uzlaşacağız ikliminle,

Hayallerim patlayacak çöllerin ortasında,

yalınayak geleceğim sarılıp kollarına,

ve bağrıma basacağım öksüz kalmış

kalbi kırılmış şu şehr-i yetimi.