Basında onca dert varmış gibi ilerledi ucurum kenarına
Yalnızlığı inadına daha yalnızdı dünyadan
Varlığı kaybolmuş gibi bırakmak istiyordu kendini
kimdi nerdeydi neydi asıl kimliği
bencil olmadı hiç sevmedi kendini
aslında bulmak lazımdı gercek sebebini
annesinin terk etmiş olması mıydı
babasını hiç görmemesimi
oysaki biliyordu yalanlar üzmez insanı
şimdi bir uçurum kenarındaydı ve dönüp bakmak istemiyordu kendine
arkasında duramadığı belkide sahip olamadığı sevgisine
susuz topraklar misali içinde yasatıyordu derin izlerini
bakmak yetmiyordu sulamakta.
istediği bu da değildi
yalnızlığı inadına daha yalnız olan adam
bir ucurumdan bırakıverdi kedini
şimdi neydi nerdeydi gercek sevgi
bakarken iz bıraktıklarına hatta bırakmak istediklerine
bir ses yükselmeliydi
o ses hiç gelmedi
neydi yokluğunu hissettiği babası mı annesi mi
bir yakımlık ömrü kalmıştı sönen bir mum misali…
dönseydi geri bırakmasaydı kendini
ne değişecekti
biliyordu gerceği hiçbir yalan üzmezdi kendisini
yitirdiklerini özlemeyi kaybettiğinden beri
oysa ki o da seviyordu ama bencil değildi sevmedi gözlerini
haksızlık edemedi ona yar diyen sevgiliye
şimdi ucurumun kenarında değil di
ucurum onun içindeydi
ve bitti….
bir ahhh sesiyle inleyerek yitirdi yenilmişliğini