8
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
2231
Okunma

Her acı büyütür içimdeki çiçeği.
Aşkın, farklı yerlerden alınmış tohumları ekilince bağrıma;
filizlenirsin nelere inat.
Öyle ya; bir taşın içinden yüzünü güneşe döndüren de sen değilmisin ?
Sorma bana sensizliği,
Aşk’ tek kelime ama çok geliyor omuzlarıma yükü.
sonradan öğrenilecek bir şey olsa, hiç başlamazdım dersini almaya senin.
Şimdi yalın halimle, bana nasılsın diye soruyorsun ya
Seni bana katan, yurdu bilip gönlümü, gelen de giden de sen değilmisin ?
seni yolda görsem tanımam belki,
Sen bende; senden daha güzelsin,
gözlerin doğuştan sürmeli, ellerin nazlı bir çiçek,
Aşk’ta ikinci aramam ben başlamak için yoluma,
Yol hakk’a gitmeycekse, başlanmaz diyen sen değilmisin ?
İçim kırık dökük diyerekten hiç çalınmaz kapın,
Kırıklarımı onarmak gibi bir gayretimde yok benim.
Varsın kırılanlarda bin yerinden kırılsın,
canım yanmaya alışmasa, seni anmazdı dilim.
Aşk’la yanmayacaksak ölelim diyen sen değilmisin?
5.0
100% (4)