Ey bu kentin akşamcıl hayat kadını
Bilmedin ki hiç doğacak sabahlarını

Güneşin ne olduğunu sıcaklığını
Senin yazın kara tahtaya yazılmıştı

Gittiğin meyhanenin masalarında
İçki kadehleri dudaklarında

Erkeklerin şehvetli bakışlarınla
Attığın şuh yalancı kahkalarınla

Cilveli edalı nazlarınla
İçin de kopan fırtınalarla

Kim bilir kaç gece sabahladında
Sessiz çığlıklarınla yataklarında

Uyanmak istemediğin sabahların da
Sevdalıydın karanlık akşamlarında

Hasrettin yakamoz pırıltılarına
Baharda açan çiçekler rüyalarında

Sıcacık bir yuvanın özlemiyle yanarken
Geleceğini aldılar senin ellerinden

Kahpe bir kurşunu sapladılar yüreğinden
Düşürdüler taptaze bir gülü zevklerinden

Aldılar ellerinden masum çocuksu gülüşlerini
Umutlarını, hayallerini, geleceğini, gençliğini

Seni hayatın çıkmazına sürüklediler
Kendi zevklerine alemlerine ortak ettiler

Sana sevmeyi, sevilmeyi öğretmediler
Yüzünün üstüne düştün hep boynunu eğdiler

Sende istemez miydin bir sıcacık yuvan olsun
İçinde eşin yavruların gülüp coşsun

Sevğilerin en güzeli seninle olsun
Sabahlarında mutluluklar doğsun

Şimdi senin sabahların bir vesika oldu
Karakollarda tutuklu hastanelerde raporlu

Kollarında jilet,izleri morfin iğneleri doldu
Sığaran, içki kadehleri dert ortağın oldu

Kaç intaharlar yaşadın hayatında
Kaç ölümler uğradı sabahlarında

Lanet ettin yaşadığın anlarda
Dönülmez hayatın pranğalarında

Hadi gel bırak artık sensiz içsinler
Kara tahtalarda kadehlerde içkilerini

Bu kahpe dünyanın çıkan çivisini
Bu masumlar mı ödeyecek bedellerini

Berfin Karahan/A.P/2/23/2011/16/20