Sessız bır beklentı ıcersındeyım
Soğuk yağmurlar geçiyor yanımdan ve çoğunluğu karlardan ibaret sessiz adamlar
Kımseler duymuyor soyledıklerımı kımseler anlamıyor

Komik sohbetlerin gülmeyen yüzüyüm şimdilerde
Anlamak için havadan bir iki kelime yakalamaya çalışırken tüketiyorum zamanımı
Beyaz değiyor camlara
Buharlaşıyor nefesim
Adımlarımı sayıyorum peşi sıra

Seriye bağlamış aşk macaralarımı duraksatıyorum
Her öpüş ihanet ve her dokunuş aldatılmışlıklara verilen bir cevap
Bir manken yatıyor yatağımda bir sıradanlık uyandırıyor ruhumu
Tiksiniyorum
Tövbe etmek anlamsız diye ,
getirmiyorum aklıma “Allahım bır daha olmayacak” sözcüklerini

nevrim dönene kadar içiyorum
kusuyorum sonra çıkarıyorum bütün çirkinlikleri
dans ediyorum en ortasında sahnenin
en güzel alkışlar övgü sözcüklerini hak etmeli diye
coşuyorum coşturuyorum

sabahlıyorum bazı gecelerde
şiirler yazmaya çalışıyorum. Dostlaar ediniyorum kendime
en yakın olduğunu düşündüğüm arkadaşlarımın isimlerini getiriyorum aklıma
sen olsaydın buralarda yalnız kalırmıydım diyorum. Kandırıyorum kendimi.
Sonra susuyorum dalmışlığıma
Kalırdın yine yalnız içerdin ihanet ederdin sabahlardın ve şiir yazardınla
Son verıyorum