Şimdi sen ortaya atılmış bir ayrılık suçu
Yağmur ertesi ve denizin hırçınlığa habercisi
Baharın son alınganlığı
ve kurumaya yüz tutmuş yaprakların dibine dökülmesi...

Şimdi sen bir mevsim kayması düpedüz göz yanılgısı
İlk baharın tetikcisi ve son baharın ta kendisi
Güneşin vakitli vakitsiz batması yüreğe
Karanlığa boğulan gecede yalnızlığın şaha çıkması...

Şimdi sen özlemin yangın yeri rüzgarın dinmeyen nefesi
Hasretin kulağında küpe özünde narin çiçek
Seni düşünmek aptallık aslında seni düşünmek cesaret
Seni hissetmek bir şiir kaybetmek bin ölüm

Şimdi sen sen ol sarıl kendine
Benim gibi yalnızlığa heceli düşlerin varsa heybende
Kopar at bahçendeki gülleri solup gitmeden
Takmadan yüreğini dikenlere yırtmadan düşlerini

Ateşe ve suya söz geçmez bir zamandan sonra
Kendi sehbanı kendin tekmele sana acıyan eller varsa çevrende...

Orhan AK