Perdeler açılırken görmüştüm nur âlemi,
Öyle göz var ki bende, gözümden de ötede…
Titreyen gazellerle sarmıştım kor kalemi,
Öyle söz var ki bende, sözümden de ötede…

Can gözümle Mekke’yi aşkımla tavaf ettim;
Bülbül gibi sevdayla buram buram kor tüttüm;
Seher nurlar döşerken, neylerimle ben bittim;
Öyle öz var ki bende, özümden de ötede…

Almışım zikirlerle güneşimden ilhamı,
Daima korlarımla boyamıştım endamı,
İnleyen hislerime yığdırmıştım bayramı,
Öyle köz var ki bende, közümden de ötede…

Yüreğime girmişti ravzamın yaylaları,
Mücevherler dökmüştü gözümün damlaları,
Nurlu köşkler yaptırdı kalbimin tuğlaları,
Öyle yüz var ki bende, yüzümden de ötede…

Pervâne secdesine boncuk boncuk süzüldü,
Gönlündeki muamma sevdasıyla çözüldü,
Etrafına durmadan melekleri dizildi,
Öyle diz var ki bende, dizimden de ötede…