Hani, yüreğinden şiirler coşar
Gözlerinde ayışığı yakamozları,
saçlarına yıldızlar dolanmış...
Dudaklarında, ılık bir nefes hazzı bırakmış gecenin esintisi...
Teninde bahar kokusu...
Hani, Yüreğinde kor alevlerin yangısıydı sevdan..
Şimdi hüznün siyahındaki gözlerinin,
içi gülerdi ya,
ışık ışık...

Yine de ; Hayattır, umuttur, içindeki çırpınışlar..
Ama,
Çaresizliğe isyankar duyguları tutmak ister de,
tutamazsın..
Anlatmak ister, sığdıramazsın cümlelere..
Fırtınalar kopar yüreğinde,
durduramazsın..
Bir şafağın kızıllığında kalmışken,
hıçkırıklar düğümlenir içinde, gözlerine yaş dolar da,
ağlayamazsın..

Uzaklara, açıklara varmak, ulaşmak arzu edersin..
Yaklaştıkça uzaklaşır ya, bazen herşey..
Özlemeyi de, özlersin..

’ Dokunsan yüreğime yaşam..
El değmeden, incitmeden ve gözlerim buğulanmadan..
Ben çoktan vazgeçmişken hayallerimden,
Sen benden vazgeçmesen...’

Bazen, mucizelere inanmak geçse de içinden..
Sanışlar, Aldanışlar ve Gerçekleri bilir,
Artık Peri masallarına da, inanmazsın..

Yine de, herşeye rağmen,
tuhaf bir cümle kurarsın durduk yerde ;
" Birgün geleceğim.. İmkansızım olsanda..! "

Nereye...?
Bilemezsin...

Ama
Yaşama tutuklu yüreğin, özgürlüğe kanatlanır birden..
Maviliğe, bir kuş firar eder içinden...
Ve
Artık Bilirsin...

A_zynp