her atılışında
soluğunda ölüm var
armağan olsun
boğazında gülüm yar

yeditepeli koca şehir
tutsağın olmadan
dalganda sıyrılmalıyım
duyanı yok kırlangıçların

yüreğimdeki özlem
dindi dinecek değil
bağışıklığın elzem
sindi sinecek değil

ince bir sızı
savrulur boğazımda
tanısı yok kuru bir sevda
ağrısı acısı buramda tüter
nasıl kapıldım sana
bakınma boşuna
uzak gideceğim senden anadoluya
leğende ıslayacağım ayağımı deniz niyetine

duysa koca istanbul
hadi yükünde kurtul
bencileyin beni bul
bindi binecek değil

dönüşü olamazdı bu ayrılığa sonu
kız kulesine miydi o sayrılığa donu

öylesi anısına tutuluşun saydığın
yanığı içineydi kurtuluşun aydığın
tanığı dinlerine katıldığın caydığın
dönüşü olamazdı bu ayrılığa sonu

eli elinde miydi boğazında düşüne
dineceği sanıydı tatlı mı gülüşüne
serince sularına dalınca güdüşüne
kız kulesine miydi o sayrılığa donu

dur
orda
ayrılma
geleceğim
duyacak mısın
sesime soluğum
gizeminde bulacak

çengelköyün dayısı
bitmez kuşu sayısı
ne dudun ne kayısı
kandı kanacak değil

eminönünden sıyrılır
vapurla birlikte martılar
özlediğim kanadında sıcaklığı
yandığım yerde kaldım

zambağa büyükada
şenliğin avrupa da
ozan efem sevdada
yandı yanacak değil

unut beni yarim kaldı sende

230111ankaragülcebahçe