5
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1097
Okunma
sessizlik bir çığ gibi büyürken
her an bir kaç çığlık gömebilir ikimizi aynı karanlığa...
konuşsan iyi edersin
susmakla bir yığın keder biriktireceğine...
bak şimdi bende dipsiz bir kuyuyum Yusuf gibi
düşün, hele birde yaratıcıdan uzak bir yürek çırpınıyorsa eğer ?
kalktı
ve ağır adımlarla kapıya yöneldi
önce ellerimle, ardından yüreğimle sonkez tokalaşır gibiydi
öyle hiç yoktan gibiydi ki her şey, bir damla suda çırpınıyorduk ikimizde...
hadi git
yoksa bir gül gibi ellerimde solacaksın korkarım...
kolay değil sende biliyorsun, ki güneşi bile tenime küstürmüş bir adamım ben...
sonra
kapı ve pencereler kapandı
bir daha hiç açılmamak üzeri...
Cevap Yaz