Bil ki ömrün semeresi bir parça kefendir
Sırça köşklerde yaşasan inan yalandır
Doyumsuz gözüne toprak tamamdır
Cennettir sonun ya da cehennem
Kandırma kendini gerisi yalandır

Mecnun Leyla’sı için çöle düşendir
Sonra da unutup Rabbe koşandır
Dünyada sevilip en çok sevendir
Ağlamaktır sonun ya da gülmektir
Kandırma kendini gerisi yalandır

Bazen gün olur bazen de gecedir
Sabreden muradına elbet erendir
Kamil insan yüzün Hakka dönendir
Ondan geldin mutlak ona gidensin
Kandırma kendini gerisi yalandır

Sevda başa düşerse sızısı gönüldedir
Dıştan seyreden sanır divanedir
Hakka ram olana müjde cennettir
Nereye gidersen git sonun kabirdir
Kandırma kendini gerisi yalandır

Bazen takılıp düştün bazen de dimdiktin
Kimine nasihat ettin kimine küfrettin
Hep konuştun ama kendini unuttun
Mahşerde hesap sana yok mu sandın
Kandırma kendini gerisi yalandır


2 Ocak 2011 Korgan