Soğuk bir kış gecesiydi.
sokak lambalarının şavkı vurmuştu
pırıl pırıl karlar üstüne
bi bebek doğmayı bekliyordu ana karnında
telaşla aceleci nereye geleceğini bilmeden
tekmeliyordu aslında en rahat olduğu sığınağını
sıkılmışcasına
vaktim geldi diyordu
bende acı çekeceğim
bende ağlayacağım hıçkıra hıçkıra
güleceğim karın kaslarım patlayana kadar
sıklaşıyordu sancıları ananın
elinden gelmiyordu tersi
doğacaktı çirkin ördek yazvrusu
vakti geldi saat 03:00
ilk çığlıklarını attı...
soğuk yaladı minik yüzünü
annesini aradı minik elleri titrek titrek
dünya pisliğinden uzak en saf günlerini yaşadı
her çocuk gibi
kendini bilene kadar
saçlarını taradı
fırfırlı etekler giydi hayaller kurarak
ablasını seyretti hayran hayran aynanın başında
sıcak yatak sohbetleri sardı gecenin karanlığını
hep çirkin olduğunu düşündü...
çirkin ördek yavrusu.
oysa kuğu olmaya başladığının farkında değildi
serpildi...
açtı güzel kanatlarını 21 yaşında deniz kenarı şehirlere
şimdi dalıp gittiği o güzel günlere
dolar gözleri özlemle
doğduğu eve
anasının kokusuna
emeklediği topraklara...

bugün onun doğum günü
iyi doğdun beyaz kuğu...