TERK EVİ KABUSLARI

Kim derdi ki; bir gece böyle sabaha kadar,
Kara bulutlar gibi ağlayacağını?
“Nerdesin” diye söylenen,
Düşlerinin uykularını esir alacağını?
Kim derdi ki; gözlerinin önünde,
Hep o varken,
Üzeri karalanmış siyahlar içinde,
Bir fotoğraftan ibaret kalacağını?
…
Kim derdi ki; elmas gözlerinde hayatı yaşarken,
Kırık bir kalemden akan,
Boş bir hayatı yaşayacağını?
Kim derdi ki; yaz akşamları birlikte yıldızları izlerken,
Her gün odanın kirli tavanına,
Bakıp kalacağını?
…
Kim derdi ki; el ele, kol kola gezdiğiniz sokaklardan,
Boynun bükük,
Aynı ritimdeki adımları atacağını?
Kim derdi ki; o masal gibi yaşadıkların,
Şimdilerde hastalıklı bir hal alıp,
Seni esir alacağını?
…
Kim derdi ki; Mavi elbisesini giyip yanına geldiğinde,
Kızıl saçlarını yaparken…
Şimdi bırak o saçlara dokunmayı,
Saçın başın dağınık,
Bertaraf hayatı yaşayacağını?
…
Kim derdi ki; sabahları yarı uykulu halde,
Onun öpücüklü uyandırışını beklerken,
Çalar saat gibi her sabah…
Bir gün sabaha karşı böyle,
Saate bakarak güneşin doğuşunu bekleyeceğini…
?
Kim derdi ki; bir zamanlar,
Aşkın dağına tırmanırken,
Dibi gözükmeyen uçurumun kenarında,
Ayakların çıplak, yerler sivri çakıl,
Son adımını atarken,
Onu düşünerek ağlayacağını?
…
Kim derdi ki; gitarın telindeki aşk şarkısı iken,
Ney’in hüzünlü üflemesine koşacağını?
…
Kim derdi ki; adımlarının ucu yok gibi,
Suyun üzerindeyken…
Şimdi karaya varmak için,
Her kulacında nefesini sayacağını?
Kim derdi ki; bir zaman onun kalbinde olmaya,
Can atarken,
Çökmüş kırılmış yatağında,
Yırtık pırtık yorganınla,
Kâbuslarındaki her nabızda, onu sayıklayacağını?
…
Kim derdi ki: Bir Pazar günü,
Yemyeşil bir ormanda, peşinde koştururken,
Derinliği belirsiz, pis ve siyah,
Bu bataklıkta batacağını?
Kim derdi ki; labirentlere beraber girerken,
Sahte bir bilmeceye sarılacağını?
…
Kim derdi ki?
Yağmurlar altında ıslanırken,
Böyle kupkuru bir güne uyanacağını…
Kim derdi ki?
Kim!
…
Ve kim derdi ki; aşk dolu şarkılardan,
Pay çıkartırken,
Yağmurlu bir günde, radyoda çalan,
Hüzünlü şarkılardan ilham alacağını?
Kim bilebilirdi ki; bir zamanlar şiirlere konu olurken,
Böyle hüzünlü bir şair olup çıkacağını?
Kim bilebilirdi ki!
Kimse…
BN CN
28/04/2010
Güneş doğmaya henüz niyetlenmişken,
Başlayıp;
Güneş ışığını tam anlamıyla saldığında,
Bitirdim.
BN CN
Bir zamanlar,
Ne güzeldi.
Şimdilerde bana,
Ölüm daha güzel.
Bir zamanlar,
Gözlerindi ilham bana,
Şimdilerde anıların.
MARSLI