Karanlığın kollarını bağladığımda
Gel otur dizlerime
Düşsün yıldızların aksi gözlerine
Mehtaba ağlayalım birlikte
gözlerin karanlık mavi
Dudaklarında cehennem ateşi
Karanlığın kollarını bağladığımda
Yakabilirsin beni gözlerinde

Hasretinin seyrü sefere çıktığı o zaman
Nefesine yetişebilirse ömrüm
Hiç bir öykümü dinleme
Zindanına düşmüş bir köle gibi
İstediğini yapabilirsin kollarında
Yanmışlığım vardır kaç asır yokluğunda
Ben seni özlemenin ne olduğunu iyi bilirim
Yakabilirsin beni gözlerinde

Karanlığın gözlerini bağladığımda
Yüreğime düşen ışıklardan korkma!
Yüzümdeki gülüş,gözlerimdeki yaşamak hissi
Bu cascanlı oluşum senindir
Ben yokluğunda ölüyken
Varlığında hasretini öldürmenin keyfinde
Saadetin doruklarındayım kollarında
Korkma!
Ben senin yanında ölmem sevgili
Yakabilirsin beni kollarında...

Fuat YILMAZ
ANKARA