Her gün aynı şeyler, aynı acılar...
Sensizlik kanıyor sol yanım
Bir yanım uçurum bir yanım sensizlik
Ama her şeye inat sana geliyorum
Hava puslu, etraf ise sensizlik
Yüreğimle ezdim tüm engelleri
Ayaklarımla öptüm yollarındaki iki yüzlü dikenleri
Her şeye inat sana geliyorum
Bir elimde mevsimlerin koynundan çaldığım ılık bir bahar
Bir elimde bulutların saçlarından araladığım rüzgar ile
Bir ömür uzaktan sana geliyorum
Bir elimde bir avuç gülüş karakışlarda güneş bil diye
Bir elimde bir yudum umut Zifiri karanlıklarda aydınlığa sımsıkı tutun diye
Sana geliyorum YÜREĞİM...

Biliyorum sen benden yine uzaktasın, hep uzaktasın
Ama şunu da bil ki yüreğimin ateşi, gönlümün imkansızı
Aldığım nefeste, hayata bıraktığım her gülüşte seni aradım
Bulamadım işte... Aradım ama bulamadım
Sen benden ’bir ömür’ uzakta yaşarken sensizlikle bile
Sen varmışcasına sevdana nefes alıyor olacağım
Her sabah güneşle beraber pencerenden baktığında
Yüzüne ilk gülümseyen ben olacağım
Sen beni unutsan da ben seni yüreğimde yaşatacağım
Uzaklarda bir yerlerde yaşıyor ve
Nefes alıyor olmanı en büyük mutluluğum bilip
Yanında yokken acılarınla delicisine yanacağım
’sen bana bir ömür uzakken’
Ben sana bir nefes kadar yakınım yüreğim

Peki bu son sözlerim gönlümü çalan
Kendini bu mısralarda bulan kişi
Evet sen, sana soruyorum
Bir ömür seni arayacağım, nefesinle yarışırcasına
Sende beni arayacağına, bulamazsan bile
Bekleyeciğine, seveceğine sözverir misin
Sonuna kadar bekler misin
Şu da var ki; ne yazık ki
Gelmeyeceğine bile bile hala seviyorum seni