Hayata hep gülümseyenler mutlaka mutluluğa mutsuzluktan daha yakındır...yaşama sevincimiz güçlü ise her şeyin anlamı bize daha olumlu yansır...karamsar, sonbahardan hüzün derer...mutlu olan nostalji üretir..yağmur yağdığı zaman öfkelenen insanlar çoktur.Oysa mutlu aşıklar, yağmurda yürümekten zevk alırlar... karamsar insan yolda ayağına taş takılsa kadere sitem eder...bütün aksiliklerin kendisini bulduğunu düşünür,bağırır saldırır isyan eder...Eline geçen de sadece öfkedir...iyimser ve pozitif insan, ayağına takılan taşı alarak tebessümle yolun kenarına koyar ve şöyle düşünür:Ne şanslı insanım ki bu iyiliği yapmak bana nasip oldu.başkasına zarar verebilecek bir engeli giderdim...Bu yüzden şair ne güzel seslenmiş;
Bu gün,
Gülümsedim hayata
Umutla.
Yağmuru da sevdim,
Islanmayı da.
Ne kadar olumlu bir yaklaşım..böyle düşünen insanları herkes sever,dostları çok olur...herkese pozitif enerji saçar...moral değerlerin ruh dünyamıza olumlu katısı olduğu gibi, bedenen de sağlıklı oluruz...Tansiyon,mide spazmları, kalp ağrıları gibi bir çok rahatsızığın nedeni sinir ve üzüntüdür...hayata ve geleceğe umutla bakmak bizi zinde istekli ve yaşamaktan zevk alan durumuna getirir.Böylece o moralle başarılı, mutlu ve huzurlu oluruz...işte şair de buna vurgu yapmakta,

Bekliyorum ,
Kıştan sonraki baharı,
Umutla.
Yaşamak istiyorum,
Kaç bahar kaldıysa
Mutlulukla, doyasıya....
Ne güzel bir hayat felsefesi...fevkalede olumlu mesajlar var..Böyle nadide şiiri bize hediye eden kalemi ve yüreği tebrik ederim efendim...saygılarımla...Entellektüel.