Bir sen kalmıştın
Dizelerime akmayan
Duvarlarımda yankılanmayan

Ya da hep oradaydın
Gizlice dolaştın düşüncelerimde
Döküldün gözyaşlarımdan
Sığamadın,taştın sayfalara...

Yüzünü neden saklıyorsun?
Neden yanlışlığıma,yanmışlığıma
Bir yalnızlıkta sen ekliyorsun?

Bilirsin ki gücüm yok
Olmadı deyip yeni bir şiir yazmaya
Sende acıtıyorsun yüreğimi
Hatırlatıyorsun geçmişi
Birde hırkan varmış üzerinde
Nerden çıktı şimdi
Döküyorken içimi!

Ama bu koku tanıdık...
Mayıs’’ın ilkbahar kokusu kalmış hırkanda...
Ağlattın şimdi beni
Tıpkı öncekiler gibi
Ve de terkettin
Her biten şiir gibi...

Devam etmeli şiir,şarkılar susmamalı
Akrep yelkovanla yarışsada
Uykuya kapıyı açmamalı

Teşekkür mü etmeliyim sana
Dinleyici olduğum bir hayatta
Rolümü değiştirdiğin için
Ya da düşman mı olmalıyım
Zahiri olduğun
zifiri gecelere mahkum olduğun için...

Yolun ortasına durmuşum
Gitsem kaybolacağım
Dönsem kahrolacağım

Bir şey söyle,
Bari sen anla!
Anlatamadıklarımı
anlamını,kavrayamadıklarımı...
Bir şey söyle ki delirmeyim

Susma...
Bana bunu yapma
Beni kendimle bırakma

Dostlarım vardı,düşlerim
Bir de sevgilim.
Ama hatırlamıyorum
Bilmiyorum neden kanıyor içim...

Korkuyorum!
Sonunda bitecek bu şiir
Ve sen gideceksin
Kim olduğunu bilemeden
Sesini duyamadan...

Güle güle yüreğim
Güle güle...

Ekim 2004/Çankırı

not:yeniden paylaşımdır