1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1167
Okunma
Bir yangın sonrası
tüten dumanlar görüyorum düşlerimde.
Yanık kokusu
her şey için aynı...
Bir kalabalığın içinde,
belki yabancı bir şehirde,
seni görüyorum gündüz gözüyle.
Bir büyük yangından artan
kömür karası gözlerinle buluşuyor gözlerim.
Tesadüfler hep
tesadüfen mi olur acaba?!
Yoksa neden, sabahtan beri
her gördüğümü, benzettim sana!...
Fazla bir şey hissetmiyoruz aslında
bu rastlaşmalarda.
İnsanın alışmadığı ne var ki!...
’ Seni tanıyorum ’ der gibisin
yanındakinin kollarında.
’ Ben de ’ diyorum içimden,
’ görüşürüz sonra ’...
İşte hepsi bu.
Bir yangın sonrası
tüten ince bir duman...
Yanık kokusu
herkes için aynı.
28.03.2000
00.10
Cevap Yaz