Ömrümün arefesindeyim henüz
Mutluluk dolu bir bayrama gözlerimi açmak için tüm çabalarım
Kalorifer rehavetinden kurtulma çabasındayım
Burnumda koyu bir kahve kokusu...
Tüm olumsuzluklarımı servis dışı bırakıyorum bugün
Kulaklarımı tıkıyorum tüm seslere...
Umutlarımı heybeme atıp
bütün güzel duygularımı
Bir yolculuğa çıkıyorum
Dilimde en paslı küfürler...
İçi boşlara lanetler yağdırıyorum

Özlem bayraklarım dalgalanmakta yüreğimde
Göndere en son ne zaman çektiğimi hatırlamıyorum
Katletmeye çalıştığım soru işaretlerimle
kendimden başka herşeyi yoksayarak
en azından umarak bunu
ilerlemekteyim...
yolum epeyce uzun
Dilim kuruyana, ayaklarım tökezleyene dek devam edecek
direnmeksizin yürüyüşlerim
Dinlenmek ezikliğin diğer adı
Hatıralardan kurtulamamakla eşdeğer
ama ben...
En mavilerimleyim bugün

Yürdükçe atıyorum içmdeki kini
Yürüdükçe ırıyorum özlemimden
Ama yollar bitmiyor
Son durağım ufuk...
Gözlerimi kapatıp bir müddet; öylece devam ediyorum yoluma
Ayaklarımda paslı çiviler; kime ne
Yüreğimdekilerden daha fazla yakamaz ya canımı
Kanlar çekiliyor bir anda bedenimden
Gözlerim kapalı kalmaya daha fazla direnemiyor
mavilerim solgun
Soru işaretlerim can buluyor çekilen alyuvarlarıma inat

Hafif bir yağmur çiseliyor; karamsarlıklarımı arındırmak için sanki
Avucumda hapsettiğim bir damlayı yol arkadaşı seçiyorum kendime
En kuytularımda sakladığım gri özlemimi anlatıyorum ona
Aşkların en grisini
İçimde daha fazla tutamayacaklarımı kusuyorum
Anlattıkça bir arınmışlık hissi kaplıyor bedenimi

Avucumdaki damlanın titrekliğini hissetmek keyif veriyor

Son durağımız ufuk
avcum kuruyana dek birlikteyiz...