Ben bu şiiri yazarken sen çok uzaklarda,

Kim bilir belkide bir sinamada filim izliyor olacaksın,

Bazan güleceksin bazan hüzünleneceksin,

Belkide yatagında uyuyor olacaksın.

Benim senin için şiirler yazdıgımı nerden bileceksin

Nerden bileceksin gözlerine sevdalandıgımı,

Nerden bileceksin saçının her bir telinde kör dügüm oldugumu.

Ve her gece ellerimi sana uzattıgımı,

Gözlerine akıp yanmak istedigimi.

Ellerini tutup yıldızlara uzanmak istedigimi nerden bileceksin.



Bir dört duvara her gün bir çizgi çektigimi,

Perdelerini sıkıca kapattıgım odama işiginin girmesini,

Sana sevdalanan kalbime,

Seni yazan ellerime,

Sana bakmaya doyamıyan gözlerime uzanabilecekmisin.

Uzanabilecekmisin karanlık gecelerime,

Girebilecekmisin odama bir
Işık olarak.

Ve bir kadeh şarapta seni yudumlarken,

Seni taa amansız düşlerime taşıdıgımı,

Bir kırlangıç kanadında sana gelmek istedigimi neden bileceksin..



Öyle yanlızlıklara perçinledim ki hayatımı,

Ne söken oldu nede ben söktürdüm biliyormusun.

Biliyormusun şimdi çaresizim,

Sanki şimdi yanlızım,

Sanki şimdi sevdalandım saçının her bir teline.

Hep resimlerindeki gülüşün zihnimde,

Hep öyle kaldın içimde biliyormusun,

Bazan gülerek te olsa kızıyorum hayata,

Seni bu kadar uzaga gönderdigi için.

Benim hayatla kavgalı oldugumu nerden bileceksin..



Özledim biliyormusun mutlulukları ve seni,

Çizemiyorum isminin üstüne bir çizgi.

Her gece düşlerimde bulutlara çıkıp bekliyorum.

Ertesi gün bir yagmur damlası olarak tenine düşmeyi,

Saçlarını ıslatmayı,

Sana dokunmayı,

Seni sevmeyi istedigimi biliyormusun.

Bu şarkıda bizim olsun dedigim gecelerede,

Yanlızlıklarıma eşlik ettigini,

Sen bilmesende her gece sana gelmek istedigimi nerden bileceksin..

Şair Cengiz Yıilmaz Aralık 2010