Binmiştik aşk denilen Simurg’un kanadına
Uzun bir yola çıktık seninle aşk adına
Bu yolda pek çok aşık ermemiş muradına
Bizler kusur mu ettik kalpleri ekleyişte
Benim tutkum, sevincim, serüvenim bu işte

Sevdanı kutsal saydım yüreğimde sakladım
Kötü söz söylemeyi herkese yasakladım
Ben senle nefes aldım seninle aşk kokladım
Haddimden büyük aşkı içtim bir dikleyişte
Benim tutkum, sevincim, serüvenim bu işte

Öyle bir aşka düştüm öylesine yandım ki
Sana öyle bağlandım öylesi inandım ki
Geceme dolan rüya bitmeyecek sandım ki
Sorumlu aramadım kalpteki tekleyişte
Benim tutkum, sevincim, serüvenim bu işte

Gözlerimde ilahe yüreğimde eceydin
Her anı hasret dolu sabahsız bir geceydin
Cevapları olmayan çözülmez bilmeceydin
Mumlar gibi eridim her yürek tıklayışta
Benim tutkum, sevincim, serüvenim bu işte

Coşari bazen sustu bazı zaman çağladı
Akşama nefret duydu kızıla kin bağladı
Vefasızlık yüzünden içten içe ağladı
Bir sitem var elbette bu sessiz bekleyişte
Benim tutkum, sevincim, serüvenim bu işte

28.11.2010/Samsun

İbrahim COŞAR