Sabah rüzgarının tınısından
Akşam karanlığının şarkılarına meze olursa acılar
Akustik hüzünler gem vurursa maziden kadehe
Umarsızca sahte gülüşlere girdiyse gamzelerin
Vay haline vay
Çığlıklar yankılanır depreşen sevdalarında
Doğmasını istemediğin güneşe yatar uykunun derinliği
Aklını kaçıran kelebeğin yönsüz ucuşları gibidir deliliğin
Ah sevgili
Buz gibi bir ayrılığı sevemedim
Yakıştıramadım paragraf başlarına
Ya sen
Yaralarını okşadın değilmi kanayarak ve acıyarak
Başını öne eğdin intizara sattın değilmi özgürlüğü
İnandınmı şimdi?
Bir kalemde harcanacak kadar kolay değildi bizim aşkımız
Mutlu ol yeter yazıyor son mektupların
Hangi kapı olsun yavrum mutluluk kucağım?
Hakim olamadığın gözyaşlarınıda gizlemişsin sonlara
Tarifi zor ızdıraplara ördüğün duvarlar yıkılıyormu üstüne
Seyri aleme dalıyormu gözlerinin bensizliği
Benim dünyamda hiç bir umut şarkısı okunmuyor biliyormusun!
Hayal çirkefliğinde kaybettim tüm baharlarımı
Keder müşterek çehremize yol ayrımında sevgili....

Berrin korkmaz