2
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1011
Okunma
Bir akarsu görmemişken yittim akarında
Karnında boğulmuştum
Ben öleli bin yıl oldu biliyorum.
Okşama saçımın sarısını.
Bakıp da yüzüme deme bana
“gözlerin baban gibi”
Kirpiklerimi yolmuşlardı güneşte
Sonrası;
“bir varmış, bir yokmuş”
Masal yani…
Doğduğum şehir yıkılmış ben dünyaya gelirken
Gelişim alemet değil, kıyametmiş
Gazeteler yazmış bunu,
ajanslarda anons etmişler geldi haberini
ve aynı saat gidişimi.
Sonrası;
deprem,
haber yani…
Sen gül olmadan
ben bülbüldüm,
vız gelir bana dikenler.
Yanarken yakmam,
yıkılırken yıkmam,
usulcadır gidişlerim.
Sonrası;
ölüm,
toprak yani…
Çiğ bir yalnızlık,
umutsuz bir bekleyiş,
boz renkli bir kısrakken tükeniş
yürek iki bin parça.
Yarısı çocuk
Akla zarar yazmalar
Sonrası;
Kelimeler,
şiir yani…
Sezer KIlıç Nişancı
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.