Bilirsin söz gerekmez, bazı hâller vardır ki;
Öncesinden sezgiyi, kesişinden bellidir!
Dersin; gidiş yol değil, defi, öyle zordur ki;
Efkârın düşünceyi, kısışından bellidir!


Şöyle bir bak âleme; ne bir mesnet ne direk,
Ama gözler aranır, merâkına bir herek!
Sağacaksa rahmeti; yakarmaya ne gerek
Rüzgârın gözü yaşlı, esişinden bellidir!


Düşkün ruhu kararmış, sen de; sefil bir böcek!
Belli, niyeti bozmuş, yavrusunu yiyecek!
Önce yuvadan atar soyundan kan içecek;
Yavruya kulağını, kısışından bellidir.


Yeter ki iyi oku, bellidir ak ve kara!
İzânın deryasında, sonra kalma fukara!
Kim açar vicdânlarda onulmayan bir yara?
Değerin değersize susuşundan bellidir!


Bil ki, kim suçlu öve, onda vardır melânet!
Sütte ak kaşık olsa, ona, lânet et; lânet!
Belâgatle kükrese, kabahatler açık, net;
Vicdânın ezik büzük, pusuşundan bellidir!


Kim ki kafa yorarsa, yaşananlara dâir
Sırf Erdemoğlu değil cümle edip vesâir
Halkına ses olmuşsa, işte odur ki şâir;
Dertlerin bamteline basışından bellidir!


21.09.2008 08:30 – 11:20

Salih ERDEM / AYDIN