ÖĞRET- MENİ
ÖĞRENİM ÖĞRET -MENİ
ATATÜRK’Ü SEÇMİŞİZ
MİLLETİN ÖĞRETMENİ....


Öğretmen Demek

(1949 Cilavuz Köy Enstitüsü Mezunu)
- EMEKLİ ÖĞRETMEN RAHMETLİ AMCAM İLBEYİ SOLMAZ’A

Saçları kırlaşmış birini gördüm
Adını sorunca öğretmen dedi,
Öğretmen ne demek yanılıp sordum
Bir toplum gemiyse, o dümen dedi…

Dedi ki en küçük dimağlar benim,
Yedi bölgedeki bucaklar benim,
Nesiller benimdir,hem çağlar benim
İşte mesleğim bu... ya sen, sen dedi…

Dediki öğretmen tanrı mesleği,
Yerlerin irfanı göğün meleği,
Türk öğretmeninden Ata dileği,
Çocuğum öğün,çalış ve güven dedi…


ÖĞRET- MENE,
ÖĞRENİM ÖĞRET- MENE
SAYGI MİNNET DUYULUR
SİZ GİBİ ÖĞRETMENE...


Köy Öğretmeni

(1948 Cilavuz Köy Enstitüsü Mezunu)
Öğretmenim olan rahmetli Babam Mustafa Solmaz’a...


Öğretmen olarak gittiğim köyde,
Hayali hatıra olan seneler,
Her biri bir başka olaydır bende,
Andıkça başıma gülen seneler…


49 yılında Köy enstitüsünden,
Mezun olduğumun eylül ayında
Hayaller kurarak yola düştüm ben
Kendim ise yirmi yaş dolayında

Bir yayla köyüydü kır ortasında,
Ayağımda lastik, elimde bavul,
Piyade gitmiştim; zordu aslında,
Tahta çatısıyla belliydi okul…

Köpek sesleriyle kuşkum artmıştı,
Şu taraftan gelen şahısa sordum
Evet, bu köydenmiş benle tanıştı
Sevindim yalan yok ve korkuyordum…

Muhtar köyde miydi? ya yoksa diye,
İçimde endişe, tiksinti vardı.
Mümkün değil artık dönmek geriye,
Karanlık birazdan köyü basardı…

Nihayet muhtarın güleç yüzüyle,
O gece tanışıp, sohbete durdum,
Sabahın erinde görev hazzıyla,
Eski, taş yapı okula vardım…

Okulda ilk günüm düşlerle geçti,
Daha sonra gelen günler ümitle…
Bin gayret içinde işlerle geçti..
Şimdi o anılar kaldı benimle…

Adı İrfan olan en zeki çocuk
Adı Dilek olan kızla gezerdi
Adı Ülkü olan akıllıydı çok,
Okuyup öğretmen olacam derdi..

Mehmet’in bitmeyen İstanbul aşkı,
Cumhuriyet sever Kemal kadardı…
Egemen, mutlaka yüce Türk halkı,
Her söze başlarken, böyle başlardı…


Zamana aşk olsun zamanla bende,
İçimi özlemle buran seneler…
Şimdi metruk olan o koca köyde,
Beni izlerimle soran seneler…

*

Diyordu Öğretmenim

-yeğenim Sefa YAZICI`ya-

Okumak, yazmak güzel
Diyordu öğretmenim…
Öğrenmek daha özel,
Diyordu öğretmenim…

Bir harf öğrenmek için,
Yorulsun akıl, zihin
Sorulsun neden niçin?
Diyordu öğretmenim…

Ne boran, ne kış bilin
Her şeyi bir iş bilin,
Gelişi gidiş bilin,
Diyordu öğretmenim…

Bu ülkenin, bu mülkün,
İzinde Atatürk’ün,
Yürüyün bütün bütün,
Diyordu öğretmenim…

Çağ olun; çağdaş olun,
Sevin arkadaş olun,
Dört bir yanda baş olun,
Diyordu öğretmenim…

Ben sevgili ben yarim,
Siz bütün,parçam,yarım
Sizinle bahtiyarım
Diyordu öğretmenim…

Gürsoy Solmaz