Kaç gece saydım hepsi birbirinin aynısı
Kaç defa sayıkladım tek başıma karanlıkların ortasına
Vuruldu birer birer ümit ettiklerim
Saymadım kaç ihanet yaşadım, kaç mermi deldi beynimin sol yanını...
Sağırları oynadım, umutsuz ve hüzünlü
Kahır mevsimleri biriktirdi ömrüm Dalgasında hayatın…
Sahi kaç oldu! saymadım vurulmuşluğum sırtımdan
Kasırgalar esti bir bir beynimin yarım kalan sağ yanında
Görmeden yaşadım, yaşamadan sevdim
Vurulmuş kalmışım orta yerinde duldasız hayatın…
Daha kahır mevsimler büyüyecek bu dağınık ömrümün kalanında
Gecelere ateş düşecek, kor olacak yarım küresi yaşamın,
Sığmayacak hiçbir yere…
Öyle sessiz, öyle garip duracak,
tenha bir duruşta Serzenişlerim de yarım kalacak.
Ömrümün hasadında biriktirdiğim kahırların orta yerinde,
Günler eskiyecek, ay yarım bakacak yaşama
Hep öyle duru, hep de masum bakacak ortasında gülüşlerimin
kurşuna dizilen yarım asrında…
Hep öyle sağır ve dilsiz bakacak kifayetlerin içinde ömrüne mana bulamadan…