Neden hep bekleyene yerinde sayar zaman
Neden akışına bırakınca su misali akar saatler
Hiç uyanmasam isterdim rüyalardan
Ya da yeniden izlesem gözlerimi açtığım zaman
Tam seni tutacağım derken
Uyanıyorum daldığım uykulardan
Tutsaklığın arta kalan parçalarından
Adanmışlığın hikayesini yazıyorum her an
Doğaçlama bir melodi dökülürken dudaklarımdan
Hüzünkar bulutlarsa duman duman
Bak ben uyandım, sen de uyan
Koparıp aldım kendimi yargılardan
Anladım ki gerçeğimsin ellerimde kalan

Telli turnam...



Şu an..

Tükenmiş saymıyorum maziden kalan günceleri
Yaşamakla bitmeyecek latif duygulardan
Dem alıyorum ömürden çaldığım umutlardan
Sıradanlaştırmak mümkün değil derken seni
Ben mi bıktıramadım vakitleri, sen mi çoğaldın gözümde
Yitmedin damarlarımda ey sevgili !..
Dolaşan kan gibi şifa niyetine sakladım izlerini
Ne zaman gözümü açsam yapraklar dökülüyor sanki
Geldi hazan mevsimi...
Aysız bir gecede nasıl mutlu olunur ki ?


Bugün yine denizin kokusunda aradım nefesini
Muhtemelen özgürlüklere sığınır gibi
Ödünç kanat almak istercesine kuşlardan
Uçabilseydim ne olurdu sanki
Gördüğüm ve hissettiğim her şey maviydi

Unutma beni...


HAZAN