bilirsin
dost
yanmış yüreği
kor yerine canı sunar insan
yokluk gardiyandır
saçı dökülür yüzüne inci gibi
kokusu cennetin ilk kapısı sanki




okursun
arkadaş
teni bir kere roman saydın ya
bitmez sonu gelmez
helede
o hasret yokmu
çilesi içine çeker adamı acımadan
onsuz dünya dolanır dilime
kimi zaman küfre sulanır terim
ya da boyun eğilir kadere




gördün
yoldaşım işte
bu yol kesildi ikimize
sağ sol ayrımı yok sevda tek celsede hapis bize.................