Her sahnesinde acılı fon müziğiyle açıyoruz
Bu ne biçim oyundur ki
Tek bir yüzün binlerce maskesi olsun
Bu nasıl hayattır ki
Hep aynı rolleri kesedursun
Ben kötü performanslar sergiliyorum
Kazandıklarımı sana bırakarak kaybediyorum

Ben bakakalırım her Gelişine
Bir tokat
Ve bir tokat daha benim de canım acımız mı sanırsın
Ve sen gene sahne alırsın
Şarkı bitmeye yakın sen ufukta görünürsün,
Ve hiç değişmemişsin
Bir umut yerleşiyor kanıma
Yine alkışlar duyulur yüreğimden
Ve bir darbe daha , yıkılıp kalıyorum
Artık pes ediyorum seni beklemekten.

Son bir nefes
Son bir çırpınışla
Bir umutla geliyorum sana
Sana gelmek, umutsuz gidilecek yere varmaktan daha güzeldi
Güneşin bile üstüne yürürüm gölgemi geçmek için
Her gün güneş doğar ama bir gün sen olmaz mı
Dünyam ben seninle baş edemiyorum
Bu bana kanayan yaram oldun
Ama ben de sana boyun eğdim
Sen fedekarlığı çaresizlik mecbriyet sandın
Sen çabalarımı elde etme isteği sandın
Sana gelişlerimi gurursuzluk diye çöpe attın

Umut etmeyenin cesareti de yoktur
Bugün dünden cesurum
Bak yine masamın başındayım işte
Elimde kalemim konuştukça
Sana gelen beni yazıyorum

Bir selam beklerken
Kalkamam birdaha yerimden
Senin selamların ölüm üstüne
Hani her şey üstüne geliyorya
Düşün, belki de sen ters yönde gidiyorsun
Sana gitme dedikçe içimde daha çok çoğalırdın
Bir mucizenin olmayana yakın noktasındaydım
Sen bir sihirle yine kaybolurdun
Yine yokluğunun acısıyla bütünleşirim
Bekledim ama son ana kadar
Söylediklerinin arkasında durumusun diye
Gözlerim uzaklarda kaldı
Gelmedin...

Artık dön demiyorum
Çok geç beni söndürdün sonunda
Artık sende ateşini kalbimde yakamayacaksın
Canımın kanayan yanı benliğim varlığınla sonlandı