Bir yağmur sonrası yıkanır yeşilin tonları
Gökyüzü yavaş yavaş çeker gri pelerini ni
Asfalt sırılsıklam
Ben Gümüldür’e ıslanıyorum
Tahtalının suyu nazlı gelin gibi
Gümüldür tebessümde,
Bırakmıyor onu sevenleri
Dönemiyorum bir türlü arkamı
Nefessiz kalırım sanıyorum dönersem
Yağmur da yakışıyor,rüzgar da
Güneş hiç terketmiyor onu
Aynen ben gibi

Güneşin gülüşleri düşerken turuncu renge
Gezintiye çıkar bakışlar ilkbahara doğru
Farkedilmez sonbaharın konuk oluşu
Dünyanın dörtbir yanından gelen insanları
uğurlarken Menderes havaalanına doğru
Gümüldür tebessümde
Bir giden binler getirecek diye
Gümüldür insana hasret
Ben gülüşlere

Bir gün batımı, bir de yakamoz vuran suyu
Aşıklara bir kadeh şaraptan daha yakın
Mest eder adamı akşam ve gecesi
Gümüldür tebessümde
Bırakmıyor onu sevenleri
Ben se uzanıyorum geçmişe özlemle
Dönüp arkamı gidemiyorum
Sevdam ekilmiş her karış toprağına

Deliler gibi koşmak istiyorum
Ayaklarım çıplak
üç mevsim
Yorulmayacağım bahara dek
Papatyalara uzanacak bedenim
Ve
Bırakacağım Gümüldür’ün toprağına kendimi

9 kasım 2010/Nilgün Kurt