Kalmamıştır dostlarım, aşkta birazcık vefâ
Âşık-ı nâdân bekler, cânândan zevk ü sefâ

Âşık usandırıyor, mâşukun da şehnâzı
Civân kendine sanar, güzeldeki tennâzı

Âşık-ı sâdık yoktur, hiç gönül gülzârında
Sâdıkları da medfûn, o meçhul mezârında

Gözyaşımla büyüttüm, aşkımın Lâlesini
Başına da tâç yaptım, mâhın nûr hâlesini

Dün gece açtı Lâlem, ellerin gülzârında
Baykuşların bûsesi, gamzeli izârında

Her gece giryânından, şu dîdârım demîde
Düşürenler utansın, böyle kalbi nevmîde

Ben kederle seviştim; o, şehvete râm olmuş
Anladım ki aşk bana, dünyada harâm olmuş

Soner‘in adı çoktan, dünyada Kerem olmuş
O zahm-ı sinesi de , onulmaz verem olmuş

Duydum ki eşk-i maşûk, bir misgâl dirhem olmuş
Bir dirhem eşk-i maşûk, sanmaki merhem olmuş

Dil-i metrûkta râhlar; cânânda inşirâhlar
Ondan bana mirâstır, hiss-i aşka ikrâhlar

Kalbimi möhürledim; vefâsızlara yasak!
Onu verip gittiler, kedere, gama tutsak

Aşka teşne âşıktım; cânâna cân verirdim
Bir tâne nigâha da, cânla cihân verirdim

Cânâna eylemedim, ne cefâ ne de bir geşm
Âb-ı hayâttır yâre, akıp duran eşk-i çeşm

Âşıkta hiss-i vefâ, aşkın mahfî mâyesi
Yâre vuslat umudu, yetim aşkın dâyesi

Soner Çağatay 31 Ekim 2010 / Wuppertal

Kelimeler:
şehnâz: çok nazlı (Türkçe’de ,, Şehnâz’’ bayan adı burdan gelmektedir)
civân:genç
tennâz: şuh, cilveli, nazlı
giryân: ağlamak
demîde: şişmiş
nevmîd: ümitsizlik
dil-i metrûk: terkedilmiş gönül
râh: endişe, kaygı, üzüntü
ikrâh: tiksinti
zahm-ı sine: sinenin yarası, kalbin yarası
misgâl : ağırlık birimi
teşne:susuz
eşk-i çeşm: gözyaşı
geşm: zulüm, sitem
mâye: asıl, esas, mal, servet, maya, madde. (Ben burada asıl ve maya manasını tercih ettim)
dâye: sütanne, dadı, bakıcı

Konu: Aşkta vefa