Sen gelince,
Mısralarım renklendi gözlerinde.
Bir manaya büründü hayat,
Doğan güneş artık anlamlı eskisinden,
Sen ansızın gelince!

Hani hep gitmelere üzülürüz ya,
Gelmek için mutlu olmak neden olmasın?
Düşüneceğim bir şey verdi ki Rab bana,
Zülfünden topuğuna kimse kıymasın.
Kara da olsa bulutlar,
Manalı gelişin ansızın hayatıma!

Düşünsem de sensiz yarınlar,
Varsın böyle sevmek kınansın derim!
Ağlasan da derdinden sabahlar,
Beni düşünürse belki güler diye kanarım.
Çok iyi bilmesem de seni,
Sevinirim aynalarda,severim yüreğini!

Saltanatım olmasa da böylesi bir derde düşmek,
Denerim,kanarım,yanarım defalarca!
Esasında bir söz var ki,dilden hiç düşmeyecek
Susarım, utanırım,ellerim ayazlarda!

Bağlarım en son bağlanışımı ’ve’ li bir mısrada
Koymuş Rabbim bunun adını kader mısrasında
Gurbette düşer ya bir mısra gül diye canda,
Oydum gözlerimi sen yoksun diye yanımda!
Göremem artık bir başka şey mezara kadar
Belki de şaka yaptım,zaten gözlerim amaydılar...

Ki sen gelince anladım...

Ölüme Giden Bir Yol Benimki..
Sensiz Bir Yol.....