Bu gün tatil günümdü,
Uyudum dokuza kadar.
Kahvaltının ardından ,
Oğlumun maçına gittim,
Ben oğlumu beklerken,
Başkalarını seyrettim.

Bu gün yedek bıraktı hayat bizi,
Dün de yedektik zaten,
Yetenekmiş falan, geçin bunları,
Dünya her yerde çamur içinde,
Şeref arıyoruz da var mı?
Ya da insanların kaçında?

Sonra araba pazarına uğradım,
Bir tanıdıkla karşılaştım,
Elindeki arabayı bana ,
Uygun fiyata satacakmış,
Gerçekten de uygun.
Peki dostuna nasıl satacaksın
Hacizli arabayı ,
Hani senin insanlık duygun?

Geçen gün de bir arkadaşım,
Onunla paylaştığım bir sırrımı satmış,
Bu nasıl iş anlamadım,
Kimseyle konuşamayacak mıyız kardeşim?
Şöyle bir baktım da geriye,
Her şey yalan dolan,
Var mı bu yaşadıklarıma benzerlerden,
Nasipsiz kalan?

Dedim ya,
Yaşam bizi yedek bırakmış,
Hep yedeğiz nedense,
Şu şans denilen şey,
Yolunu şaşırıp bir de,
Bizim mahalleye gelse…

Antakya/Hatay
16/10/2010
Mehmet Ali Türkan